X
تبلیغات
رایتل

رزسفید

گشته ام غنچه زاری که به صحرای سکوت

غیرمشتی لجن وخار،خریدارم نیست...

مرغ گمگشته دیاری که دم مرگ، دریغ!

جزطپشهای تب و،شیون شب، یارم نیست

          *******

وای ازاین روح،ازاین روح سیه مست سیاه

که به هردرکه زدم، سرخوش وسرمستم کرد!

من که خود زاده مِی بودم وپرورده مِی،

اشک هرروسپی عشق شبی مستم کرد!

        ********

آسمان داند واین قلب طپش مرده که عشق

با من شاعرسرگشته چها کرد...چها...

تاکه سیراب کند کام مرا زآب حیات

برسرابی هوس آلود رها کرد...رها...

       *******

اینک اینسان منم، افتاده تک وبی کس ویار

پای لب تشنه سرابی، لب یک چشمه مات

چشمه بی تب وتابی که سرشک دل من...

چشمه اش کرده!

              چه آبی!

                    چه سرابی!

                               هیهات...

نوشته شده در چهارشنبه 2 شهریور‌ماه سال 1384ساعت 00:53 توسط امید نظرات 2 |